ข่าวสาร & กิจกรรมน่าสนใจ

ติดตามข่าวสาร อัปเดตกิจกรรม ประกาศสำคัญในพื้นที่ได้อย่างรวดเร็ว

นำข่าวสารไปแสดงผลเว็บไซต์อื่น (Syndication Feeds)

ท่านสามารถคัดลอกลิงก์ฟีดข้อมูลด้านไปใช้งานกับโปรแกรมอ่านข่าว, ระบบเว็บไซต์พาร์ทเนอร์ หรือแอปพลิเคชัน

ผลการค้นหาข่าว

พบทั้งหมด 2 รายการ
ข่าวสารทั่วไป / ประชาสัมพันธ์
7 โรคติดต่อ 2 ภัยสุขภาพ ที่ต้องระวังช่วงฤดูหนาว 2569 เด็กเล็กและผู้สูงอายุควรดูแลเป็นพิเศษ

7 โรคติดต่อ 2 ภัยสุขภาพ ที่ต้องระวังช่วงฤดูหนาว 2569 เด็กเล็กและผู้สูงอายุควรดูแลเป็นพิเศษ ประเทศไทยเริ่มเข้าสู่ฤดูหนาวตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน 2569 กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข เตือนประชาชนเฝ้าระวัง 7 โรคติดต่อ และ 2 ภัยสุขภาพ ที่อาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพในช่วงอากาศเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ และผู้ที่มีโรคประจำตัว ซึ่งเป็นกลุ่มที่ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ 7 โรคติดต่อที่ควรเฝ้าระวัง 1. โรคไข้หวัดใหญ่ มีอาการไข้สูง ไอ เจ็บคอ น้ำมูก ปวดศีรษะ และปวดเมื่อยตามร่างกาย สามารถแพร่กระจายผ่านละอองฝอยจากการไอและจาม 2. โรคปอดอักเสบ อาจมีไข้ ไอ หายใจเร็ว หรือหอบเหนื่อย หากมีอาการรุนแรงอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต โดยเฉพาะเด็กเล็กและผู้สูงอายุ 3. โรคติดเชื้อไวรัส RSV มักพบในเด็กเล็ก มีอาการคล้ายไข้หวัด เช่น น้ำมูก ไอ และมีไข้ บางรายอาจเกิดหลอดลมฝอยอักเสบหรือปอดอักเสบ 4. โรคโควิด 19 ยังคงต้องระมัดระวัง โดยเฉพาะผู้สูงอายุและผู้มีโรคประจำตัว ควรหลีกเลี่ยงการใกล้ชิดผู้ป่วยและดูแลสุขอนามัยอย่างสม่ำเสมอ 5. โรคอุจจาระร่วงเฉียบพลัน เกิดจากการรับประทานอาหารหรือน้ำที่ปนเปื้อนเชื้อโรค มีอาการถ่ายเหลว ปวดท้อง คลื่นไส้ และอาเจียน ควรรับประทานอาหารปรุงสุกใหม่และดื่มน้ำสะอาด 6. โรคไข้มาลาเรีย ติดต่อจากการถูกยุงก้นปล่องที่มีเชื้อกัด มักพบความเสี่ยงในพื้นที่ป่าและชายป่า มีอาการไข้ หนาวสั่น ปวดศีรษะ และปวดเมื่อย 7. โรคสครับไทฟัส หรือไข้รากสาดใหญ่ ติดต่อจากการถูกไรอ่อนที่มีเชื้อกัด มักพบในพื้นที่ป่า พุ่มไม้ และพื้นที่เกษตรกรรม อาจมีไข้สูง ปวดศีรษะ และมีแผลคล้ายรอยบุหรี่จี้บริเวณที่ถูกกัด 2 ภัยสุขภาพที่ไม่ควรมองข้าม 1. ภัยจากอากาศหนาวเย็น เด็กเล็ก ผู้สูงอายุ และผู้ที่มีโรคประจำตัวมีความเสี่ยงต่อการเจ็บป่วยจากอากาศหนาว ควรสวมเสื้อผ้าที่ให้ความอบอุ่น รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ พักผ่อนให้เพียงพอ และหลีกเลี่ยงการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 2. ภัยจากเครื่องทำน้ำอุ่นระบบแก๊ส การใช้เครื่องทำน้ำอุ่นระบบแก๊สในห้องน้ำที่ไม่มีระบบระบายอากาศที่เหมาะสม อาจทำให้เกิดการสะสมของก๊าซพิษและเป็นอันตรายถึงชีวิต ควรตรวจสอบระบบระบายอากาศทุกครั้งก่อนใช้งาน หากพัดลมหรือช่องระบายอากาศไม่ทำงาน ควรงดใช้เครื่องทำน้ำอุ่นระบบแก๊สทันที 6 วิธีดูแลสุขภาพในช่วงฤดูหนาว 1. ล้างมือด้วยสบู่หรือเจลแอลกอฮอล์เป็นประจำ 2. สวมหน้ากากอนามัยเมื่ออยู่ในสถานที่แออัดหรือพื้นที่เสี่ยง 3. หลีกเลี่ยงการใกล้ชิดผู้ที่มีอาการป่วย 4. รับประทานอาหารปรุงสุกใหม่และดื่มน้ำสะอาด 5. สวมเสื้อผ้าให้เหมาะสมกับสภาพอากาศ 6. พักผ่อนให้เพียงพอ และเข้ารับวัคซีนตามคำแนะนำของแพทย์ หากมีไข้สูง หายใจลำบาก หอบเหนื่อย ซึมลง หรือมีอาการผิดปกติรุนแรง ควรรีบไปพบแพทย์ ไม่ควรรอดูอาการด้วยตนเอง ดูแลสุขภาพคนในครอบครัว เริ่มต้นได้จากตัวเรา การป้องกันโรคไม่ใช่หน้าที่ของหน่วยงานสาธารณสุขเพียงอย่างเดียว แต่เป็นสิ่งที่ทุกคนสามารถช่วยกันทำได้ เริ่มจากการรักษาความสะอาด ดูแลสุขอนามัย และใส่ใจคนในครอบครัว โดยเฉพาะเด็กเล็กและผู้สูงอายุ เพราะการป้องกันตั้งแต่วันนี้ ช่วยลดความเสี่ยงต่อการเจ็บป่วยและช่วยให้ทุกคนมีสุขภาพที่ดีตลอดฤดูหนาว สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม: สายด่วนกรมควบคุมโรค โทร. 1422 แหล่งข้อมูลอ้างอิง - กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข - กรมอุตุนิยมวิทยา ติดตามข่าวสารสุขภาพและความรู้ที่เป็นประโยชน์ได้ที่ Townlie.com

พ่นหมอกควันกำจัดยุงลาย ช่วยได้จริงหรือ? ไขความจริงที่ประชาชนควรรู้ ก่อนเข้าใจว่าพ่นแล้วจะปลอดภัยจากไข้เลือดออก

การพ่นหมอกควันช่วยลดจำนวนยุงได้ แต่ไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของการป้องกันไข้เลือดออก เพราะต้นเหตุสำคัญอยู่ที่แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายรอบบ้านและชุมชน เมื่อบุคลากรกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมลงพื้นที่พ่นหมอกควันตามบ้านเรือนและชุมชน หลายคนอาจรู้สึกอุ่นใจว่าเทศบาลกำลังดำเนินการป้องกันโรคไข้เลือดออกให้กับประชาชน แต่เคยสงสัยหรือไม่ว่า การพ่นหมอกควันสามารถกำจัดยุงได้ทั้งหมดหรือไม่ ทำไมบางครั้งพ่นไปแล้วไม่นานก็ยังพบยุงอีก และหากไม่มีการพ่นหมอกควันจะส่งผลต่อการป้องกันโรคอย่างไร? เรื่องนี้มีคำตอบทางวิชาการที่ประชาชนควรทำความเข้าใจ 1. ยุงลายเป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออกได้อย่างไร? โรคไข้เลือดออกเกิดจากเชื้อไวรัสเดงกี (Dengue Virus) โดยมียุงลายเป็นพาหะนำเชื้อ โดยเฉพาะยุงลายบ้าน เมื่อยุงลายเพศเมียกัดผู้ที่มีเชื้อไวรัสในกระแสเลือด ยุงสามารถรับเชื้อและถ่ายทอดเชื้อไปยังคนอื่นผ่านการกัดในภายหลังได้ ยุงลายมักวางไข่ในภาชนะที่มีน้ำขัง เช่น - จานรองกระถางต้นไม้ - แจกันดอกไม้ - ถังน้ำและภาชนะเก็บน้ำ - ยางรถยนต์เก่า - กระป๋องและขวดที่มีน้ำขัง - ภาชนะเหลือใช้บริเวณรอบบ้าน - รางน้ำหรือจุดที่มีน้ำขังตามอาคาร สิ่งที่หลายคนอาจไม่ทราบคือ ไข่ยุงลายสามารถติดอยู่ตามขอบภาชนะและทนต่อสภาพแห้งได้เป็นเวลาหลายเดือน เมื่อได้รับน้ำอีกครั้งก็สามารถฟักเป็นลูกน้ำได้ นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมการกำจัดยุงตัวเต็มวัยอย่างเดียวจึงไม่สามารถตัดวงจรการเกิดยุงได้ทั้งหมด 2. การพ่นหมอกควันช่วยกำจัดยุงได้จริงหรือไม่? คำตอบคือ ช่วยได้ แต่มีข้อจำกัด การพ่นหมอกควันเป็นการใช้สารเคมีในรูปละอองฝอย เพื่อกำจัดยุงตัวเต็มวัยที่ได้รับสารเคมีโดยตรงในบริเวณที่ละอองเข้าถึง จุดประสงค์สำคัญคือ ลดจำนวนยุงที่อาจเป็นพาหะนำโรค โดยเฉพาะในพื้นที่ที่พบผู้ป่วยหรือมีความเสี่ยงต่อการแพร่ระบาด อย่างไรก็ตาม การพ่นหมอกควันมีข้อจำกัด ได้แก่ - ไม่สามารถกำจัดไข่ยุงที่ติดอยู่ตามภาชนะได้ - ไม่สามารถกำจัดลูกน้ำที่อยู่ในภาชนะน้ำขังได้ - ยุงที่หลบอยู่ตามมุมอับหรือบริเวณที่ละอองสารเคมีเข้าไม่ถึงอาจยังคงอยู่ - หากยังมีแหล่งเพาะพันธุ์ ยุงรุ่นใหม่ก็สามารถเกิดขึ้นได้อีก - ประสิทธิภาพขึ้นอยู่กับชนิดสารเคมี เครื่องพ่น วิธีการพ่น สภาพแวดล้อม และความไวของยุงต่อสารเคมี ดังนั้น การพ่นหมอกควันจึงเป็นมาตรการควบคุมยุงตัวเต็มวัย ไม่ใช่การกำจัดยุงทุกระยะของวงจรชีวิต 3. ทำไมเทศบาลจึงต้องส่งเจ้าหน้าที่ลงพื้นที่พ่นหมอกควัน? การพ่นหมอกควันเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่หน่วยงานสาธารณสุขใช้ในการควบคุมยุงตัวเต็มวัย โดยเฉพาะเมื่อพบผู้ป่วยหรือมีสถานการณ์เสี่ยงในพื้นที่ บุคลากรกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมมีบทบาทในการลงพื้นที่ดำเนินมาตรการตามแนวทางควบคุมโรค เช่น 1. สำรวจและประเมินพื้นที่เสี่ยง 2. ดำเนินการควบคุมยุงตัวเต็มวัยตามความจำเป็น 3. ตรวจสอบและกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำยุงลาย 4. ให้ความรู้และประชาสัมพันธ์แก่ประชาชน 5. ประสานหน่วยงานสาธารณสุขและชุมชนในการเฝ้าระวังโรค การพ่นหมอกควันที่ถูกต้องต้องคำนึงถึงชนิดสารเคมี อุปกรณ์ ความเข้มข้น วิธีการพ่น และพื้นที่เป้าหมายตามแนวทางวิชาการ ที่สำคัญ ไม่ควรพ่นสารเคมีโดยไม่จำเป็นหรือพ่นซ้ำโดยไม่มีการประเมิน เพราะอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการดื้อสารเคมีของยุง และเกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้ 4. หากเทศบาลไม่พ่นหมอกควัน ประชาชนจะรู้สึกอย่างไร? ในมุมของประชาชน การเห็นเจ้าหน้าที่ลงพื้นที่เป็นสิ่งที่สร้างความมั่นใจว่า หน่วยงานท้องถิ่นกำลังดูแลสุขภาพและความปลอดภัยของชุมชน หากไม่มีการดำเนินการใด ๆ ประชาชนอาจเกิดคำถามว่า - เทศบาลมีการเฝ้าระวังโรคไข้เลือดออกหรือไม่? - หากพบผู้ป่วยในชุมชนจะมีมาตรการควบคุมอย่างไร? - มีการสำรวจแหล่งเพาะพันธุ์ยุงในพื้นที่หรือไม่? - หน่วยงานจะเข้ามาดูแลประชาชนเมื่อใด? แต่ในทางวิชาการ การไม่มีการพ่นหมอกควันไม่ได้หมายความว่าไม่มีการป้องกันโรคเสมอไป เพราะหากไม่มีข้อบ่งชี้ในการใช้สารเคมี หน่วยงานอาจเลือกใช้มาตรการอื่นที่เหมาะสมกว่า เช่น การกำจัดลูกน้ำและควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ สิ่งที่ควรพิจารณาจึงไม่ใช่เพียงว่ามีการพ่นหรือไม่ แต่ต้องดูว่ามีการเฝ้าระวังและควบคุมโรคอย่างมีประสิทธิภาพหรือไม่ 5. แล้วถ้ามีการพ่นหมอกควัน ประชาชนจะปลอดภัยทันทีหรือไม่? การเห็นเจ้าหน้าที่ลงพื้นที่พ่นหมอกควันอาจทำให้ประชาชนรู้สึกอุ่นใจ แต่ไม่ควรเข้าใจว่าหลังการพ่นแล้วจะปลอดภัยจากโรคไข้เลือดออกทันที เพราะสารเคมีไม่ได้กำจัดไข่และลูกน้ำยุงลาย หากภายในบ้านยังมีภาชนะที่กักเก็บน้ำ ยุงก็สามารถกลับมาเพิ่มจำนวนได้อีก นอกจากนี้ การพ่นหมอกควันไม่สามารถป้องกันยุงจากภายนอกพื้นที่ที่ไม่ได้รับการควบคุมไม่ให้บินเข้ามาได้ทั้งหมด จึงควรมองการพ่นหมอกควันเป็นมาตรการหนึ่งในระบบป้องกันโรค ไม่ใช่เครื่องหมายยืนยันว่าพื้นที่ปลอดยุงแล้ว 6. วิธีป้องกันที่สำคัญที่สุด คือการกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุง กรมควบคุมโรคส่งเสริมมาตรการ 3 เก็บ ป้องกัน 3 โรค ซึ่งเป็นแนวทางที่ประชาชนสามารถทำได้ด้วยตนเอง เก็บบ้าน จัดบ้านให้สะอาด โปร่ง ไม่ให้มีมุมอับที่ยุงสามารถเกาะพักได้ เก็บขยะ กำจัดขยะและภาชนะที่ไม่ใช้แล้ว โดยเฉพาะสิ่งของที่สามารถรองรับน้ำฝนได้ เก็บน้ำ ปิดฝาภาชนะเก็บน้ำให้มิดชิด เปลี่ยนน้ำในแจกัน และหมั่นตรวจสอบลูกน้ำในภาชนะต่าง ๆ อย่างสม่ำเสมอ สิ่งสำคัญคือควรตรวจสอบและทำความสะอาดภาชนะเก็บน้ำอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง รวมถึงขัดบริเวณขอบภาชนะเพื่อกำจัดไข่ยุงที่อาจติดอยู่ การทำอย่างต่อเนื่องช่วยตัดวงจรชีวิตยุงตั้งแต่ระยะไข่ ลูกน้ำ และตัวโม่ง ก่อนที่จะเติบโตเป็นยุงตัวเต็มวัย 7. นอกจากกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์แล้ว ต้องป้องกันยุงกัดด้วย แม้จะดูแลบ้านอย่างดีแล้ว แต่ยังมีโอกาสพบยุงจากพื้นที่ใกล้เคียงได้ ประชาชนจึงควรป้องกันตนเองเพิ่มเติม ได้แก่ - ใช้ผลิตภัณฑ์ป้องกันยุงตามคำแนะนำบนฉลาก - สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวเมื่ออยู่ในบริเวณที่มียุงชุกชุม - ติดตั้งมุ้งลวดตามประตูและหน้าต่าง - ใช้มุ้งนอน โดยเฉพาะเด็กเล็กและผู้ที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษ - หมั่นตรวจสอบบริเวณรอบบ้านและพื้นที่ส่วนกลาง หากมีไข้สูง ปวดศีรษะ ปวดเมื่อย หรือสงสัยว่าเป็นไข้เลือดออก ควรพบแพทย์เพื่อรับการตรวจวินิจฉัย ไม่ควรซื้อยารับประทานเอง โดยเฉพาะยาแอสไพรินและไอบูโพรเฟนซึ่งอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการมีเลือดออกในผู้ป่วยไข้เลือดออก 8. การป้องกันไข้เลือดออกต้องเป็นความร่วมมือของทุกฝ่าย การป้องกันโรคไข้เลือดออกไม่ใช่หน้าที่ของเทศบาลเพียงฝ่ายเดียว และไม่ใช่ภาระของประชาชนเพียงฝ่ายเดียวเช่นกัน หน่วยงานท้องถิ่น มีหน้าที่เฝ้าระวัง สนับสนุนการควบคุมโรค กำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ในพื้นที่สาธารณะ และดำเนินการพ่นสารเคมีเมื่อมีความจำเป็นตามหลักวิชาการ บุคลากรสาธารณสุข มีหน้าที่ให้ความรู้ ตรวจสอบพื้นที่เสี่ยง ติดตามสถานการณ์ และสนับสนุนการดำเนินมาตรการป้องกันโรค ประชาชนและชุมชน มีบทบาทสำคัญในการดูแลบ้านเรือน กำจัดภาชนะน้ำขัง และร่วมมือกับเจ้าหน้าที่เมื่อมีการสำรวจหรือควบคุมโรค หากทุกฝ่ายทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ก็จะช่วยลดโอกาสเกิดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงและลดความเสี่ยงต่อการแพร่ระบาดได้ --- บทสรุป: พ่นหมอกควันเป็นมาตรการเสริม แต่การกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์คือหัวใจของการป้องกัน การพ่นหมอกควันมีประโยชน์ในการลดจำนวนยุงตัวเต็มวัย โดยเฉพาะในพื้นที่ที่พบผู้ป่วยหรือมีความเสี่ยงต่อการระบาด แต่ไม่สามารถแก้ปัญหายุงลายได้อย่างยั่งยืน หากยังมีแหล่งเพาะพันธุ์อยู่รอบบ้านและชุมชน เราไม่ควรรอให้เจ้าหน้าที่มาพ่นหมอกควันแล้วจึงเริ่มป้องกัน และไม่ควรเข้าใจว่าการพ่นเพียงครั้งเดียวจะทำให้ปลอดภัยจากไข้เลือดออก เทศบาลดูแลในส่วนของระบบสาธารณสุข ประชาชนดูแลในส่วนของบ้านและสิ่งแวดล้อม และทุกฝ่ายร่วมกันเฝ้าระวัง เพราะการป้องกันไข้เลือดออกที่แท้จริง ไม่ได้เริ่มต้นเมื่อเจ้าหน้าที่ถือเครื่องพ่นหมอกควันเข้ามาในชุมชน แต่เริ่มต้นจากการไม่ปล่อยให้มียุงเกิดขึ้นตั้งแต่แรก อย่ารอให้มีคนป่วยแล้วค่อยกำจัดยุง เริ่มต้นป้องกันได้ตั้งแต่วันนี้ ด้วยการสำรวจบ้านของเราเอง --- แหล่งข้อมูลอ้างอิง - กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข: https://ddc.moph.go.th/ - กองโรคติดต่อนำโดยแมลง กรมควบคุมโรค: https://ddc.moph.go.th/dvb/ - องค์การอนามัยโลก (WHO): https://www.who.int/news-room/questions-and-answers/item/dengue-and-severe-dengue - สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.): https://www.fda.moph.go.th/ บทความนี้จัดทำเพื่อให้ความรู้ด้านสาธารณสุข ไม่ใช่คำแนะนำในการใช้สารเคมีด้วยตนเอง